20.10.2008

Dünden bugüne..


Normal başlayan bir günün ardından spontane gelişen bir tiyatro aktivitesi ve mutlu biten son..Evet dün böyle başladı gün ve böyle de güzel bitti.Oyundan bi haber çıktım yola arkadaşım,ablası ve onun arkadaşlarıyla.Herşey gayet normal giderken otobüsten indiğimizde içimizden birinin rahatsızlandığını farkettik.Biraz bekledik ama durumu düzelmeyince mecburen birinin de refakatiyle onu hastaneye gönderdik eksikte olsak biz devam ettik yolumuza..Bunun burukluğuyla girdiğimiz tiyatro salonunda o kadar güzel bir oyunla karşılaştık ki üzülerek söylüyorum yaşananı unuttuk :(

Sinema da ne yazık ki bu hazzı yaşayamıyorsunuz.Fakat tiyatro da yanıbaşınızda,karşınızda canıyla,kanıyla,hatasıyla,güzelliğiyle,çirkinliğiyle bir bütünler.Ve bu daha da bağlıyor sizi.Oyunun bir bölümünde sanki evinizdesiniz de birileri kavga ediyormuşçasına tedirgin oluyor,korkuyor ve üzülüyorsunuz.Bu his çok hoş,Yada birbirine karşı farklı duygular besleyen iki insanın masum konuşmalarına şahit oluyorsunuz..

İlk tiyatro maceram sanırım bundan 5-6 yıl önceydi..Daha sonrasında hiç gitmedim,gidemedim.Çünkü bu zihniyete sahip insanlar olmadı pek çevremde.Ve yıllar geçtikçe de bunun bir kayıp olduğunu anlamak insana daha da çok dokunuyor.Keşke diyorsunuz;keşke birilerini beklemeseydim yaşadıklarıma ortak olması için,herşeye rağmen gidip o oyunları tek başıma ama gururla seyretseydim.Geçen zamanı ne yazık ki geri getiremiyorsunuz,ama bundan sonrası böyle olacak en azından buna eminim.

Hepinize sanat dolu günler diliyorum..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder