19.11.2008

Mazi'den..

ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ŞİİRİ


gözlerin gözlerime değince
felâketim olurdu ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardı duyardım
çöp gibi bir oğlan/kız ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem
öldüreceğimden korkardım
felâketim olurdu ağlardım


ne vakit maçka'dan geçsem
limanda hep gemiler olurdu
ağaçlar kuş gibi gülerdi
bir rüzgâr aklımı alırdı
sessizce bir cıgara yakardın
parmaklarımın ucunu yakardın
kirpiklerini eğerdin bakardın
üşürdüm içim ürperirdi
felâketim olurdu ağlardım


akşamlar bir roman gibi biterdi
jezabel kan içinde yatardı
limandan bir gemi giderdi
sen kalkıp ona giderdin
benzin mum gibi giderdin
sabaha kadar kalırdın
hayırsızın biriydi fikrimce
güldü mü cenazeye benzerdi
hele seni kollarına aldı mı
felâketim olurdu ağlardım







Attila İLHAN
Not:Usta,yüce insan AtillaİLHAN'ı saygıyla,rahmetle anıyorum.

kazım koyuncu-İste Gidiyorum

3 yorum:

birazsiir dedi ki...

tam bir klasiktir bu şiir benim için..eline sağlık paylaştığın için tşekkürler...
birazsiir.blogcu.com

Pnarist dedi ki...

Çok teşekkür ederim..Mazi'den dememdeki kasıtta bu aslında.Yaşanmışlığı vardır üzerimde acı ama gerçek..

birazsiir dedi ki...

Gerçek ve acıyı aynı statüde değerlendirmem pek fazla.Aşk ve acı paraleldir genelde.
Yaşanmışlık derseniz satırlardan pay çıkarabilmek geçmişe ve ders alabilmek geleceğe erdemdir..

Yorum Gönder