18.11.2009

Başlıksız

Kendi dilimden birşeyler karalamayalı ne çok olmuş yahu!
Blogları takip etmekten hiç eksik kalmıyorum ama sanırım kendi blogumu,biraz da olsa beni takip edenleri mahrum etmiş bulunuyorum.
Çok iç açıcı olmayan,yarı pesimist bir yazı olacak bu da.
Gönül ister ki şen şakrak mutlulukların yazarak çizelim resmini ama olmuyor :)
1 ay önce işimden ayrıldım çok gönüllü olmasam da şartarın getirisiyle.İnsana ne koyuyor(!) biliyor musunuz?Herşeyine rağmen gönülden bağlı olduğunuz işinizden bir şekilde kopmak zorunda kalıyorsunuz.Çalışana ihtiyacı olan işveren bile bunun için mücadele ediyorsa yapılacak birşey kalmamıştır.Henüz başındayım yolun belki de,günler neleri getirecek bilmiyorum.Ama şu an içinde bulunduğum durumdan çok keyif aldığım söylenemez.Bir iş görüşmesi yaptım 1 hafta içerisinde.Olumsuz sonuçlandı.Hayat şartları bu kadar zorken işverenin de çalışanı neden bu kadar zorladığını anlamak mümkün değil.Öyle böyle işte.

2 yorum:

Bilgicelli dedi ki...

Durumuna üzüldümGgeçici olur inşallah.İşverenlerde ne yapacağını şaşırdı galiba.İnsanın severek yaptığı işten ayrılması yıpratabilir ama belki daha iyisini bulursun.

Pnarist dedi ki...

Umarım Hakancım :)

Yorum Gönder